Voetballers van een nieuw tijdperk trekken zich niets aan van de mening van anderen

Niet elke professionele voetballer heeft een grootse missie; velen worden gedreven door passie. Wellicht beïnvloed door het "Messi-Ronaldo-tijdperk" van de jaren 80, bestond er de overtuiging dat spelers alle lasten moesten dragen. De voetbalwereld zal de glorie van de generatie spelers uit de jaren 80, een tijdperk dat zoveel uitzonderlijke talenten voortbracht, wellicht nooit meer meemaken. Het luidde een nieuw tijdperk van voetbalontwikkeling in, waardoor clubs als Barcelona, ​​Real Madrid en AC Milan wereldwijd bekend werden.

Zo behaalden Messi, Ronaldinho en Xavi in ​​het FC Barcelona shirt de meest glorieuze mijlpalen van de club. Cristiano Ronaldo, Modric en Benzema wonnen in het Real Madrid shirt de Champions League-treble. De gouden eeuw van AC Milan begon zelfs nog eerder, met geweldige spelers als Kaká, Manuel Rui Costa en Alessandro Nesta. Dat tijdperk kan niet worden herbeleefd, dus de voetbalwereld van vandaag richt zich meer op het goed spelen van individuele wedstrijden.

Neem bijvoorbeeld Arsenal-verdediger Benjamin White. Hij was vrij om te kiezen of hij wel of niet voor Engeland wilde spelen. Benjamin White heeft een ijzersterke mentale kracht; hij trekt zich niets aan van andermans meningen of beoordelingen, en een goed leven leiden is voor hem het allerbelangrijkste. Bij de nieuwe generatie jonge spelers ontbreekt het aan onbaatzuchtige toewijding en is er een grotere neiging tot tevredenheid met de status quo. Is het de omgeving die de mentaliteit van jonge spelers beïnvloedt, of heeft het leven hen werkelijk gedwongen om hun diepere spirituele behoeften te veranderen?